സുഹ്രുത്ത്

നിന്റെ ശബ്ദം എന്‍ കര്‍ന്നപുടത്തില്‍
പതിക്കവെ
കരിമ്പന പട്ടകളില്‍
കാറ്റു പിടിക്കുന്ന ശബ്ദം
ചെവികളില്‍ വന്നലക്കുന്നു
എങ്കിലും ഞാ‍ന്‍ നിന്നെ
സുഹ്രുത്തെന്നു വിലിക്കുന്നു
നീയെന്നെയും.

കവി

തൊന്ദയില്‍ വാക്കു കുടുങി

മരിച്ചൊരു കവിയാന്നു ഞാന്‍

എന്റെ ദുരഭിമാനത്തിന്റെ

വലിപ്പത്തിലൊരു

ശവപ്പെട്ടി കിട്ടാഞതിനാല്‍

വായനക്കാര്‍

വീന്ദുമെന്നെ ജീവിപ്പിച്ചു.

ഹേ രാം

നിന്‍ അന്ത്യയാത്രയില്‍ ശവപ്പെട്ടിയില്‍ നിന്നും

കൈകാലുകല്‍ ‍പുറത്തേക്കിടുക

നീയൊന്നും കൊന്ദുപോകുന്നില്ലെന്നു

ലോകമറിയട്ടെ.

ചുന്ദുകല്‍ കൊന്ന്ദു അവ്യക്തമായി

പിറുപിറുക്കുക

ഹേ രാം ഹേ രാം

എന്നു ലോകം വാഴ്ത്തിപാടട്ടെ.

മോഹം

ആകാശം പറഞ്ഞു ഭ്രാന്തന്‍
ഭൂമി പറഞ്ഞൂ വിഝി
എന്നിട്ടും രാവിലെത്രെയൊ
മെഴുകുതിരികല്‍
എനിക്കായി ആത്മാഹുതി ചെയ്തു.

അരികെ

നീയെന്‍ അരികത്തായിരുന്നു
പക്ഷെ അകലമെത്രയാന്നെന്നരിയാത്തതിനാല്‍
തൊട്ടു നൊക്കുവാനായി
കെ ഉയര്‍ത്തുവാന്‍ മടിച്ചു ഞാന്‍.

എല്ലാവര്‍ക്കും സ്വാഗതം